Maan

Inleiding

De maan is de enige natuurlijke satelliet van de Aarde, en wordt soms aangeduid met haar Latijnse naam Luna. In ons zonnestelsel zijn de meeste manen erg klein. Onze maan behoort tot de grote planeetachtige manen. De Maan en de Aarde worden gezamenlijk aangeduid als dubbelplaneet. Een dubbelplaneet bestaat uit een tweetal planeetachtige hemellichamen van vergelijkbare grootte die om elkaar heen draaien.

Samenstelling

Recente waarnemingen lijken erop te wijzen dat het inwendige van de Maan een zeer kleine ijzeren kern heeft. Van alle aardachtige planeten is deze kern wel de kleinste. De Maan heeft geen magnetisch veld. Uit onderzoek van maanrotsen, die zijn meegebracht door de Apollomissies, is gebleken dat ongeveer 3.6 tot 3.8 miljard jaar geleden een relatief sterk magnetisch veld aanwezig was. Dit zou erop wijzen dat de Maan vroeger een gesmolten ijzerkern heeft gehad. Op basis van de dichtheid van de Maan, en de manier waarop ze reageert op de magnetosfeer van de Zon kan die kern niet veel groter zijn dan 400km. Dit is te klein om een magnetisch veld op te wekken.

Rotatie

Links: Een maan in synchrone rotatie. Rechts: Als de maan niet om zijn as zou draaien.

Links: Een maan in synchrone rotatie.
Rechts: Als de maan niet om zijn as zou draaien.

De maan roteert in 27 dagen en 7 uur om de Aarde. In ongeveer dezelfde tijd roteert ze om haar eigen as. Omdat deze tijden vrijwel hetzelfde zijn keert de Maan altijd dezelfde kant naar de Aarde. Dit noemt men een synchrone rotatie.
Door kleine schommelingen van de Maan kan vanaf de Aarde 59% van het maanoppervlak gezien worden. Deze schommelingen worden libraties genoemd.

Atmosfeer & Temperatuur

Op de maan is er geen lucht om in te ademen, en geen wind die een vlag kan doen wapperen. Er is een zéér ijle dunne laag van gassen aan het oppervlak die in de atmosfeer zouden kunnen komen. De atmosfeer van de Maan bevat 100 moleculen per vierkante centimeter. Dit is heel weinig. De Aardse atmosfeer bevat op zeeniveau ongeveer 100 miljard moleculen per vierkante centimeter.

De gemiddelde hoeveelheden per dag van de elementen (die tot zover bekend zijn) in atomen per vierkante centimeter zijn als volgt:

  • Argon: 40.000
  • Helium: 2.000 – 40.000
  • Sodium: 70
  • Potassium: 17
  • Hydrogen: minder dan 17

Omdat de Maan vrijwel geen atmosfeer heeft die de warmte vasthoudt kan de temperatuur oplopen tot meer dan 100 °C, en in de nacht dalen tot -160 °C.

Oppervlak

Het grootste deel van het maanoppervlak bestaat uit inslagkraters. Deze kraters zijn ontstaan door het grote bombardement waarbij restanten van het ontstaan van ons zonnestelsel op de planeten, en manen terecht kwamen. Omdat er bijna geen atmosfeer aanwezig is zien de kraters na 4 miljard jaar er nog steeds vers uit. Tijdens de vulkanische perioden van de Maan zijn enkele inslagstructuren opgevuld waardoor donkere maria ontstonden. Dit zijn grote vulkanische vlakten die zijn opgebouwd uit basalt, en geen zeeën zoals men vroeger dacht.
Op 13 november 2009 maakte NASA bekend dat de satelliet LCROSS water op de Maan heeft ontdekt.

* Deze informatie is gedeeltelijk afkomstig van Wikipedia / Urania / Kuuke en is gedeeltelijk herschreven.